Dyptyk „dzień: noc: Dzień”

Spektakl „ dzień:noc: DZIEŃ” składa się z dwóch monodramów
w reżyserii Jerzego Weltera: „Faszystowska mać” i „ Być u siebie”

Premiera: 18 grudnia 2016 r. we Wrocławiu
Czas trwania: 105 minut z przerwą


CZĘŚĆ I „Faszystowska Mać”

Monodram „Faszystowska Mać” powstał na podstawie wspomnień Wojciecha Szczeciniaka spisanych w książce o tym samym tytule przez jego wnuka Łukasza Kazka. Wspomnienia bohatera dotyczą czasu II Wojny Światowej. Ukazują dramatyczne przeżycia związane z ucieczką z „wywózki” na roboty do III Rzeszy, osadzeniem w Auschwitz-Birkenau i ponowną wywózkę na roboty. Przywołują jednak przede wszystkim czas osiedlania się Polaków na Dolnym Śląsku w latach 1945-1947.

Narrator, wnuk Wojciecha – Łukasz Kazek nie kryje swoich pozytywnych uczuć do Dziadka. Nie ocenia, nie cenzuruje opowieści bohatera. Postać wyłaniająca się ze wspomnień Szczęśniaka jest w pewien sposób reprezentatywna dla grupy Polaków zasiedlających ziemie zachodnie. Bohater zmuszony przez okoliczności do mieszkania z Niemcami pod jednym dachem przez długie dwa lata nie kryje do nich niechęci. Zawłaszczenie ich mienia traktuje jako oczywistą minimalną rekompensatę za doznane w czasie okupacji niemieckiej krzywdy. Jednocześnie wyraźnie pokazuje granice, poza które nie posuwa się w szabrowaniu oraz potrafi w owym trudnym czasie dostrzec w niektórych Niemcach ich człowieczeństwo i ludzką uczciwość.

Scenariusz: Jerzy Welter, na podstawie książki Łukasz Kazek „Faszystowska Mać”
Reżyseria: Jerzy Welter
Występuje: Piotr Rogaliński


CZĘŚĆ II „Być u siebie”

Monodram„ Być u siebie” oparty został na autentycznych zebranych przez nas opowieściach Niemców , którzy pozostali po wojnie w Polsce. Opowiada o trudnym powojennym współżyciu Polaków i Niemców oczekujących na wysiedlenie, o problemach które pojawiały się w tym kilkunastomiesięcznym okresie wspólnego zamieszkiwania Polaków i Niemców w jednym mieście, w jednym domu. Problem poruszany w spektaklu wpisuje się w bardziej uniwersalny współczesny dyskurs dotyczący migracji i związanej z nim tożsamości emigrantów i kolejnych pokoleń, co to znaczy „być u siebie”.

Scenariusz: Aleksandra Kugacz – Semerci, Jerzy Welter
Reżyseria: Jerzy Welter
Występuje: Aleksandra Kugacz – Semerci



W monodramach ukazane są pewne sytuacje szczegółowe – opowieści Niemców, którzy pozostali na Dolnym Śląsku oraz przeżycia Polaka, którego dramatyczna historia jest jedną z wielu możliwych historii. Oba monodramy opowiadają o zdarzeniach bezpośrednio związanych z konsekwencjami wojny.


Spektakl wyprodukowany przez Towarzystwo Kultury Czynnej w ramach projektu „Nad Rzeką Czasu”, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


OPOWIEŚĆ O SPEKTAKLU:




Related Post

To była wiosna

To była wiosna

Przedstawienie „To była wiosna…” w reżyserii Jerzego Weltera, oparte jest na tekstach kronik rodzinnych Jadwigi i Włodzimierza Piotrowskich, w których…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

Skip to content